X
تبلیغات
خوانسار

خوانسار

وبلاگ گروهی پرخچه

وبلاگ گروهی پرخچه شروع به کار کرد

(وبلاگ گروهی از شاعران و ادب دوستان خوانساری )

به لینک زیر مراجعه کنید :

                                         پرخچه

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم شهریور 1388ساعت 0:4  توسط   | 

حکیم زلالی خوانساری

زلالی خوانساری این نابغه ی شعر فارسی و یکی از بانیان سبک هندی نه تنها در مثنوی بلکه در قصیده و تک بیتی نیز قلم توانایی داشته و در خلق مضمون های تازه و ساخت ترکیبات جدید یکی از استادان سبک هندی بوده  خود او اینچنین می گوید :

آتش پرست نظمم و سرگرم آذرم               گر آذراست آب سخن من سمندرم

اهل سخن خموش نشستند زانکه من         منسوخ ساز جمله چو دین پیمبرم

و یا جای دیگر می گوید :

گل نخیزد از چمن بی نظم بزم آرای من            می نریزد در قدح تا نشکنی مینای من

بسکه با نقش معانی سر به بالین می نهم      خاک یوسف خیز گشته بستر دیبای من

مطلع دیگر به بالای دلارام سخن                     در خم خونابه ی دل میزند کالای من

تنگدستی بین که در موج لآل بحر نظم              سینه ی مور است آغوش دل دریای من 

 


شعری از محمود وایاز زلالی :   

دلم یک قطره اشک سرنگونست
 
چو عاشق می شود دریای خونست
 
کـمـنـد عشق چون گردد گـلوگیـر
 
کـنـد رگـهـای گـردن کـار زنـجــیــر

 


آشوبنامه


آشوبْ‎نامه، مجموعه‎ای است به فارسی، با نثری رنگین و آمیخته به نظم از طغرای مشهدی، شاعر سدة 11ق/17م. این اثر که به نامهای آشوب‎نامه، هفت‎آشوب (اهداییِ مشکوه، 199-200) و شهر آشوب (ایوانف، 23-25) خوانده شده است. مجموعة 7 دیباچه‎ای است که طغرا بر 7 مثنوی سبعة سیارة زلالی خوانساری (سدة 11ق/17م) نوشته و شامل یک دیباچه، 7 بخش و یک خاتمه است. نویسنده در دیباچه پس از برشمردن و ستایش تنی چند از شاعران بنام پارسی، از زلالی خوانساری یاد کرده و با بانی ستایش‎آمیز از سبعة سیارة او سخن گفته است. ترتیب آشوب‎نامه بدین شرح است: دیباچة مجموعه؛ آشوب اول، دیباچة محمود و ایاز، آشوب دوم، دیباچة حسن گلوسوز؛ آشوب سوم، دیباچة شعلة دیدار؛ آشوب چهارم، دیباچة سلیمان‎نامه یا سلیمان و بلقیس؛ آشوب پنجم، دیباچة آذر و سمندر؛ آشوب ششم، دیباچة میخانه؛ آشوب هفتم، دیباچة ذره و خورشید.
نثر آمیخته به صنایع طغرا در شبه قارة هندوپاکستانِ همیشه مورد توجه بوده و آشوب‎نامة او همراه با رقعات و رسائل دیگرش در مدارس قدیمة آن سرزمین از کتب درسی بوده است. نسخ خطی آشوب‎نامه در ضمن کلیات طغرا در کتابخانه‎های بزرگ جهان موجود است.
آشوب‎نامه همراه با دیگر رساله‎های طغرا با نام رسائل طغرا (رقعات طغرا) در کانپور در 1871م به چاپ رسیده (ریو، II742-744).

مآخذ: اهدایی مشکوه، فهرست خطی، 2/195؛ نیز:

I the, Hermann. Catalogue of Perstan Manuscriots, London, Oxford, 1937, II 103. Ivanow, Wladimir, Concise Descriptive Catalogue of the Persian Manuscripts in the Curzon Collection, Calcutta, Asiatic Socrety of Bengal, P. 128: Rieu, Charles, Catalogue of the Persian Manuscripts in the british Museum, 1966, 11.
بخش ادبیات
برگرفته از سایت www.cgie.org.ir

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آبان 1387ساعت 17:43  توسط   | 

احمد سهیلی خوانساری

شعر زیر غزلی معروف از شاعر و ادیب معاصر مرحوم سهیلی خوانساری افتخار شهرمان می باشد امیدوارم خوشتان بیاید :

سنگدلا چرا دگر جور و جفا نمی کنی                        جور و جفا بکن اگر مهر و وفا نمی کنی
هر چه غم و بلا رسد از تو به جان ما رسد                  دور ز جان خستگان رنج و بلا نمی کنی
ایکه ترش نشسته ای تیغ چرا نمی کشی                  زخم چرا نمی زنی قهر چرا نمی کنی
زخم دگر بنه به دل مرهم اگر نمی نهی                      درد دگر بده اگر خسته دوا نمی کنی
عهد هرآنچه می کنی وعده به هرکه می دهی            عهد ز یاد می بری وعده وفا نمی کنی
در ره دوست شسته ای دست اگر ز جان دلا               جان به لب رسیده را از چه فدا نمی کنی
ای بت سرو قامتم منتظر قیامتم                               خیز چرا نشسته ای فتنه به پا نمی کنی
تیر غمم زدی به جان تا که به خون نشانیم                  هر چه کنی بکن بتا زانکه خطا نمی کنی
کیست سهیلی ای صنم خسته دلی ز درد و غم           کام دل شکسته ام از چه روا نمی کنی

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت 12:40  توسط   | 

حکیم زلالی

                                                            
شعرای خوانسار
حکیم زلالی از شعرای بزرگ قرن دهم هجری است که در عصر خود در سراسر ایران و هندوستان شهرت تمام داشته است.حکیم زلالی عشق و علاقه مفرطی به خوانسار داشته و در هر یک از مثنوی های هفتگانه خود به تعریف و توصیف پرداخته است. حکیم زلالی دارای هفت مثنوی است که به سبعه زلالی هفت آشوب و هفت سیاره مشهور است و علاوه بر آن دارای قصاید و غزلیات شور انگیز است که نمونه بارز آن محمود و ایاز است که مجموع اشعار آن بالغ بر ۶۰۶۲ بیت می شودکه دفعات مکرر در هندوستان به چاپ رسیده !!! وکتاب سبعه زلالی  را نیز شیخ عبدالحسین کمره قاضی و شاعر هندوستان جمع آوری و مرتب کرده که به هفت آشوب مرسوم است!

 این شاعر بزرگ در سال ۱۰۲۴ که مثنوی محمود و ایاز را به انجام رسانده به فاصله کمی بعد از آن بدرود حیات گفته است.وشعری از حکیم زلالی در وصف خوانسار از مجموعه محمود و ایاز:

مرا خاک وجود از غم گرفتند                         گلم جای دگر در نم گرفتند

از آن آب و گلم کز خوانسار است                 حنای دست و پای نو بهار است

ز زهد خشک زاهد شستشو کرد                 به جای باده خاکش در سبو کرد

بصحرایش که گل از عشق رسته                پس هر سنگ مجنونی نشسته

شده دامان کوه از لاله انبوه                         گرفته خون دلها دامن کوه

بهار او چو آید بر سر کار                               کشد گلهای رنگین کلک خار

بهشت آنجا گدایی لعل پوش است               ز آب شستشوی گل فروش است

ز عکس لاله و گل می کند سر                     نگه از دیده چون خون کبوتر

تعالی الله ز تابستانش جاوید                        گلو سوزی ندارم جام خورشید

شعاع مهر بر اطراف پویان                           ملایم تر ز حسن خوب رویان   

هوایش گر ز مهر از خاک ریزد                      حرارت از جگر بر خاک ریزد     

خزانش را که از سر بر شده جوش              قیامت خواسته گویا شفق پوش

خزانش را ز بر گر جامه تنگ است               لباس نور هفتاد و دو رنگ است

زمستانش چو عالمگیر گردد                       هوا در پای خود زنجیر گردد

فسردن بس که مینا ساز آب است             همیشه کاسه مردم حباب است

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت 11:55  توسط   | 

یوسف بخشی خوانساری

                                                    به نام خدا

شعری زیبا از شاعر شیرین سخن خوانسار مرحوم یوسف بخشی خوانساری

                                             بزم جهان

دیشب  گره از  زلف تو   وا   کردم و  رفتم                  دیوانه  ای  از  بند  رها  کردم و رفتم
 
دل حلقه ی گیسوی تو بر گردن خودداشت                از گردنش این سلسله وا کردم و رفتم

تا  موی  تو   را  باز  پریشان  نکند  باد                       بسیار سفارش به صبا کردم و رفتم

صد جور به من کردی و من هیچ نگفتم                       جز آن که به جان تو دعا کردم و رفتم

می سوزم ازین شعله ی جان سوزکه خودرا               از عشق تو انگشت نما کردم و رفتم

خضر از پی لعل تو همی گشت و من او را                  دلخوش به کفی آب بقا کردم و رفتم

ای بس که چو پروانه پی لعل تو گشتم                      تا جان خود ای شمع فدا کردم و رفتم

با ناله و فریاد خود ای لاله چو بلبل                            صد غلغله در باغ به پا کردم و رفتم

با کس نتوان گفت که در حسرت وصلت                     با جان و تن خویش چها کردم و رفتم

از بزم جهان باده ی عشرت نچشیده                         برخاستم و رو به خدا کردم و رفتم

                               غم بود گلاویز تو ای بخشی و آن را

                               از جان تو با حیله جدا کردم و رفتم     

برگرفته از کتاب گلستان خوانسار اثر مرحوم فضل الله زهرایی

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387ساعت 15:45  توسط   | 

برخی ازمشاهيروشخصيتهاي علمي وفرهنگي خوانسار :

مشاهيروشخصيتهاي علمي وفرهنگي:

 شهرستان خوانسار يكي ازمناطق عالم پروروفرهنگي كشورو مهدعلما،نويسندگان – هنرمندان وشعرا بوده وبه لحاظ رعيت اختصاربه تعدادي ازآن بزرگواران ذيلاً اشاره ميشود.

علماي خوانسار:

- آقاحسين خوانساري

متوفي 1098 ومدفون درتخت وفولاداصفهان. آقاحسين خوانساري معروف به علامه خوانساري از شاگردان معروف ميرفندرسكي است ايشان حكيم ومتكلم ومحدث وفقيه بزرگ عهدخود بودوبه سبب اهميتي كه درحوزه هاي علميه يافت به محقق خوانساري مشهورگشت ونيزبه سبب آنكه پدرش جماالدين وپسرش جمال الدين نام داشتندايشان به ذوالجمالين معروف بوده است. مقبرش درتخت فولاد اصفهان به بعقه آقاحسين خوانساري معروف است كه توسط پادشاهان صفوي ساخته شده از آثار تاريخي اصفهان محسوب ميگردد.

- آقا جمال خوانساري

فرزندآقاحسين خوانساري ازعلماي عهده صفويه ومتوفي در1122 هـ ق ومدفون در بعقه پدرش آقا حسين خوانساري در تحت فولاد اصفهان،ايشان درجميع فنون شرعي وعلوم عقلي ونقلي سرآمد اقران ومشاربه بنان بوده ايشان نزدپدرش آقاحسين خوانساري ومحقق سبزواري دايي خود عمده تحصيلات را آموخت.

- ملاحيدرخوانساري

ملاحيدربن محمدخوانساري ازحكما وفضلاي قرن يازدهم وشاگرددوره اول ميرداماددراصفهان ،ايشان

- استادعلامه آقاحسين خوانساري ومحقق بزرگ سبزواري است ازايشان 2اثرعلمي به نامهاي زبده التصانيف و معين الاعيان بجاي مانده است مقبرش درخوانساردروسط خيابان موسوم به بلوارمعلم واقع گشته است.

- سيدابوالقاسم معروف به ميركبير

ازعلماي زمان صفويه وازعلماي بزرگ عهد خودبوداوايل زندگي در اصفهان وسپس به خوانسارمهاجرت نمودودرقريه قودجان ساكن گرديدودرقرن11 هـ ق درقودجان بدرود حيات گفت ودرقبرستان قودجان داراي مقبره است ايشان صاحب آثارعلمي بسياري بويژه كتاب مناهج المعارف ايشان كراراً چاپ گرديده است.

- آيت الله سيدمحمدتقي خوانساري

مرحوم آيت الله سيدمحمدتقي خوانساري فرزندآقاسيداسدالله خوانساري از معاصران است كه نمازباران ايشان زبانزدخاص وعام است ايشان عمده تحصيلات را درنجف سپري وسپس دراوايل تأسيس حوزه علميه  قم به قم مهاجرت نمودوازعلماي طرازاول ايران وجهان اسلام محسوب مي گرددودرسال 1371 هـ ق براثرسكته قلبي درهمدان وفات يافت ودرقم درمسجدبالاسرحرم حضرت معصومه مدفون گرديد.

- آيت الله سيداحمدخوانساري

آيت الله خوانساري ازعلماي معاصراست فرزندآيت الله سيديوسف خوانساري كه باسي  واسطه نسب شريفش به امام موسي بن جعفر(ع)مي رسد از محضرعلماي بزرگ درنجف بهره بردوبه ايران بازگشت واز جمله علماي طرازاول ايران وجهان اسلام بوددرسال 1363 شمسي درتهران وفات يافت ودرمسجدبالا سر حضرت معصومه(س)مدفون است داراي آثارعلمي فراوان ازجمله (جامع المدارك در101 جلد) است.

 شعراي خوانساري:

زلالي خوانساري ازشعراي اواخرسده دهم،حكيم زلالي است كه درسرودن شعروبخصوص مثنوي استاد بوده است وي ازشعراي زمان شاه عباس بوده ومعاصر شيخ بهادروميردامادوباايشان رقابت داشته است از ايشان آثاربسياري باقي مانده است ازجمله هفت كتاب مثنوي به نام سبعه سياره با نامهاي آذروسمندر، شعله ديدار،ميخانه زر وخورشيدسليمان نامه وحسن گلوسوز ومحمودايازكه كراراًدرايران وهند چاپ گرديده است، وفات ايشان در سال 1024 است.

افسر خوانساری :

محمدجوادولای متخلص به افسرالشعرا ازمعاصرین بوده ومجموع اشعاروی را بالغ بردویست هزارقلمدادکرده اند.تقریباًتمام اشعار وی دربیان مدایع ائمه اطهار می باشد.وی اشعاری درمورد به توپ بستن مسجدگوهرشاد توسط عمال رضا خانی سرود که به دنبال آن به مدت شش ماه ازسرودن شعرمحروم گردید.

توپ رضا به ساحت قدس رضا                                 چون شدبه جسم ملت بیچاره آشنا

هرقطره خون ازتن آنها چکیدوگفت                یارب مباد عدل رضا ازرضا رضا

- حقي خوانساري

ازفضلاوعرفاي عصربوده ودرقرن يازدهم مي زيسته است طبعش روان ودر نهايت شکفتگي بوده است در مسجدجامع اصفهان خطاطي دركمال فصـاحت مي نمود.

- تصنيفي خوانساري

ازشعراوهنرمندان قرن دهم هجري علاوه برمقام شعروشاعري درنقاشي وسايرفنون دست داشته است واز آثارايشان فقط اشعارش باقي مانده است .

- جدايي

مولاناجدايي ازشعراي عصرصفويه ،ولادتش به درستي روشن نيست ولي اشعارش موجوداست.

- جناب

مولامحمدحسن متخلص به جناب فرزندملامحمدرفيع خوانساري ازشعراي متأخراست وي علاوه برمقام روحاني وشعروشاعري درتعبيرخواب استادبوده ودرسال 1336 درقيدحيات بود،شب نامه اي تحت عنوان مثنوي فقه الاسلام داردكه برعليه حاكمان ظالم وجورشبانه منتشرمي شدوكسي ازسرآينده آن خبر نداشت.

- حشمتي

ملاعلي بيك- خشمتي خوانساري دركمال زهدوصلاح بودايشان ازمعلمان نواب شاه زاده حوابيگم صفوي بوده وازمعاصران نصرآبادصاحب تذكره نصرآباد بوده ومدتي نيزدرنصرآباداصفهان مي زيست علاوه برشعروشاعري استادخوشنويسي وخط بودوزندگاني اش ازكتابت قرآن مجيدمي گذشته است.

- بخشي

مرحوم يوسف بخشي خوانساري فرزندمحمودازشعراي معاصرخوانساراست ودرسال 1298 متولد ودرسال 1358 وفات يافت ازايشان تاكنون 6اثربانام تذكره شعراي خوانسار،ترانه خوانسار،ترانه هاي خوانساري ومجموعه 2جلدخرس وخرمنتشرواخيراًديوان اشعارخوانساري ايشان منتشرگرديده است وي مدفون درشهرري است.

- تابعي خوانساري

ازشعراي چيره دست قرن دهم هجري بوده مسافرتهايي به اصفهان ويزدداشته است لذا يزديها ايشان را يزدي مي دانستند وي اصلاًخوانساري مي باشددرسال 1018 هـ ق وفات يافته است.

- قاضي سعيد

ازقضات مشهورعهدصفويه است ودرخوانسارشهرت بسياري داشته است تنها آثارايشان اشعاري است كه باقي مانده وي سرسلسله خاندان قاضي سعيدي خوانساراست.

- احمد سهيلي خوانساري

ازمعاصرين،استادان كتابشناس،خوشنويس،وغزل سراي معاصراست كه مدت 30 سال رياست كتابخانه ملي ايران رابعهده داشت ودرسال 1366 وفات يافت آثاربسياري ازايشان باقي است وكمال هنرآخرين اثرايشان است كه دراحوال كمال الملك تحريريافته است.

تعدادشعراخوانسار170 نفرمي باشد.

خوشنويسان خوانسار:

استاديدالله كابلي خوانساري ازخوشنويسان معاصرخط شكسته ايران است.

ابوالقاسم خوانساري

احمدخوانساري

ابوالقاسم ابن اسدالله خوانساري(1273 زنده)

ابوالقاسم ابن ميرزاحسين خوانساري

اسماعيل بن علي خوانساري 1275 ق

اسدالله خوانساري 1349 ق

 آقابديع خوانساري1113 ق

احمدبن علي خوانساري1315 ق

حسن خوانساري 1300 ق

حسن بن محمدباقرخوانساري1343 ق

حسن بن محمدهاشم1281 ق

عليرضا خوانساري 1247 ق

علينقي بن محمدخوانساري 1274 ق

بيش از120 خوشنويس ازعصرصفويه تاكنون

موسيقي دانان:

اديب خوانساري

استادمسلم موسيقي، اديب خوانساري متولددرسال 1280 ومتوقي 1361 ازاساتيدايشان عندليت خوانساري است واستاداسدالله (نائب)مدتي دراصفهان وشيرازوسيربه تهران مهاجرت ودرسال 1319 تا پايان عمردر راديو فعاليت داشت.

محمودي خوانساري

محمودمحمودي خوانساري متولد1313 درخوانسارومتوفي درسال 1366 درتهران فرزندآيت الله محمودي خوانساري بودازشاگردان به نام استادابوالحسن صبابودوي ازجمله هنرمنداني بودكه شائيه شهرت ومعروفيت هنرش را متأثرنساخت واكثراً با فروتني وفاداري به ارزش هاي هنري زندگاني را سيري مي نمود.وي تا پايان عمرازدواج ننمودروحش شاد متوفي درتهران

عندليب خوانساري

باوجودمقام روحي ايشان درزمينه آوازمقامي والاداشت واستاد،اديب خوانساري ازشاگردان ايشان بوده است متوفي درخوانساردرقبرستان شرقي شهر خوانسار مدفون است .

ازنقاشان وتذهيب كاران خوانساري استادمحمودنقاش رامي توان نام بردكه درزمان ناصرالدين شاه مي زيسته ونقاشي بسياري از كتب چاپ سنگي را بعهده داشته است.

+ نوشته شده در  شنبه بیستم مهر 1387ساعت 12:0  توسط   | 

يوسف بخشي خوانساري

شعر مُن اِز خوسارِ چاني ( من از خوانسار مي آيم ) از يوسف بخشي خوانساري

1 رفيقا  مجده  دون هيداني ، از خوسار‍ چاني من                                                                       به وا درداني ، آره از تل‍  دلدار چاني من

2 به يگ هفته برينشتاني از تيْرون و ورگردان                                                                               به مين شير كشتيداني ، از خوسار چاني من

3 به سيقاتي رفيقا ، بوي گل همرا خومم بارتي                                                                           ز گل خوشبوتران چون مشكي از تاتار چاني من

4 زآسيبي گه با بسون بشه از واد پاييزي                                                                                      تيار بلبلي وامرته ، از گلزار چاني من

5 نشون يارمم  واوس و هم ريبژ بوساني                                                                                     وليكن از تلژ با حسرت بسيار چاني من

6 سرنگ ناله داراني ز پي،از وس بنالاني                                                                                   بله از شهر خود ، با چشم گوربار چاني من

7 به فرق هرچه خوساري به تاج عزتم بينا                                                                                   به ياقا ختمتو ايزن ، گه از وا خوار چاني من

8 مجال درد دل واتن نداراني ، ابي " بخشي "                                                                            همين وسو از وا  ، با تن تيدار چاني من

 

بازگداني به فارسي توسط خود يوسف بخشي

 

من از خوانسار مي آيم

 

1 شما را مژده اي ياران ، من از خوانسار مي آيم                                                                         در آنجا بودم آري از بر دلدار مي آيم

2 برفتم هفته اي را خارج تهران و برگشتم                                                                                  به شهرك رفته بودم ، يعني از خوانسار مي آيم

3 ره آورد سفر اي دوستان بوي گل آوردم                                                                                     ز گل خوشبوترم چون مشكي از تاتار مي آيم

4 ز آسيبي كه از باد خزان مي رفت بر بستان                                                                              بسان بلبلي افسرده از گلزار مي آيم

5 نشان يار خود را جستم و سويش دويدم من                                                                              ولي از پيش او با حسرت بسيار مي آيم

6 زبس ناليده ام ، دارم فغان ناله اندر پي                                                                                  بلي از شهر خود با چشم گوهر بار مي آيم

7 نهادم تاج عزت بر سر هر فرد خوانساري                                                                                  به پاس خدمت است اينسان كز آنجا خوار مي آيم

8 مجال درد دل گفتن ندارم ديگر اي " بخشي "                                                                            همينم بس ، كز آنجا با تني تبدار مي آيم

 

 *‌ شيرك يا شهرك يكي از محلات قديم خوانسار است. ( در بيت دوم مصراع دوم )

+ نوشته شده در  شنبه بیستم مهر 1387ساعت 10:49  توسط   |